TRAININGEN: DAMES DI & DO 19:30 EN ZA 10:00 | HEREN MA, DI & DO 19.30

Maasrace, 8 september 2018

Maasrace, 8 september 2018

Vlak voor de wedstrijd was er een kleine tegenslag, een last-minute afzegging van een bakboordroeier. Uiteraard zijn we wel gewoon gestart. Nog wel wat gediscussieerd over de krappe bezetting. Maar eigenlijk maakte niemand zich er echt druk over. De observatie aan stuurboordzijde was dat het toch niet zoveel uitmaakt, 3 of 4 bakboordroeiers. Door de bakboordroeiers werd geroepen dat de krachtverdeling nu eindelijk eens een keer in evenwicht zou zijn.

Kortom, geen woorden maar daden. Op naar Rotterdam.

In de auto bleek dat Jaap Rotterdamse roots heeft. Dus wat er die dag ook zou gebeuren: de conclusie zou worden dat de race plaatsvond in een hele leuke stad die er ook erg mooi uitziet.

De locatie van het evenement was top. Midden in de stad bij de Oude Haven. Het bleek die dag ook open monumentendag te zijn. In het kader van ‘Sloeproeivereniging Haarlem ook cultureel erg verantwoord’ hebben we met onze local tourguide Nanette het Witte Huis (wolkenkrabber uit 1898) beklommen. Het uitzicht boven was magnifiek. Het viel ons wel op dat het behoorlijk hard waaide. Dat beloofde nog wat voor de race….

De start vond plaats op de Maas vlak voor de Erasmusbrug. Toen we eenmaal op de rivier aankwamen bleek er inderdaad een stevig briesje te staan en er was behoorlijk wat stroming. We startten met alle 50 boten op een rij. Prachtig gezicht. Niet dat we veel tijd hadden om te kijken, want er moest natuurlijk keihard geroeid worden. De Haarlemmerhout ging er als een speer vandoor.

Het liep soepel. We merkten nauwelijks dat we maar met zijn zevenen waren. Stroming mee, wind mee, klein zonnetje, maar niet te warm. Het was echt heerlijk roeien. Het parcours ging een stuk de Maas af landinwaarts. Vervolgens moesten we Maas oversteken naar een niet zo erg boeiend industriegebied. Ed stuurde ons als een volleerd binnenvaartschipper tussen alle vrachtschepen door. Na een rondje om een eiland was het tijd voor de terugweg. Twaalf kilometer achter de rug. Nog maar zes te gaan.

Maar toen voeren we weer de Maas op. F#ck tegenwind. Niet zo’n klein beetje ook. Ook flinke golven en stroming tegen. Alsof we op open zee voeren. De laatste zes kilometer bleken moordend zwaar. Nu pas merkten we echt dat we een man misten. Ed probeerde ons zo dicht mogelijk langs de kant te houden. Zodra we uit de luwte van de wal kwamen stonden we bijna stil. Beuken. Iedereen ging stuk. Hoe lang nog? Eindelijk de finish. We hadden gestreden voor wat we waard waren.

Bij de prijsuitreiking bleek dat we met zijn zevenen net te kort waren gekomen voor het podium. Na een stevige borrel zijn we nog met zijn allen wat gaan eten bij Nanette thuis. Friet met snacks om de broodnodige calorieën weer aan te vullen.

Machtig mooie race die Maasrace. Volgend jaar komen we terug!

Meer foto’s op   en dank aan Arne voor het verslag