Roeitocht van Scheveningen naar IJmuiden, 15 oktober 2017

Roeitocht van Scheveningen naar IJmuiden, 15 oktober 2017

Zaterdagochtend half zes gaat de wekker. Wat een verschrikkelijke tijd!
Maar op zee roeien heb ik nog nooit gedaan en ondanks het vroege uur heb ik er zin in. Dus op naar IJmuiden vanwaar Edwin ons naar Scheveningen rijdt.

In Scheveningen wordt de sloep te water gelaten. Eerst nog snel koffie met taart van de jarige Mark en dan gaan we. Rustig tussen de pieren uit, dan wat golven van de branding en dan zijn we echt op zee! Het begint vrij rustig en ook het roeitempo is ontspannen. We moeten tenslotte nog een heel eind.
Alle boten gaan stuurboord uit om de kust te volgen. Behalve de oceaanroeiers, zij blijven maar rechtdoor gaan tot we ze uit het zicht verliezen. Waarom? Geen idee!

Na een poosje roeien komt er steeds meer deining. Mooie golven van schuin achter waar Edwin ons op mee laat lopen. De wind mee, de stroming mee, lekker zonnetje erbij en dan telkens een extra hoge golf. De andere boten en de horizon verdwijnen uit het zicht, er wordt naar elkaar geroepen: “ daar komt weer een mooie.” Fantastisch is het. De schattingen van de golfhoogte variëren van drie tot vier meter. Dat klinkt best eng maar het is alleen maar leuk. Ik kan niet stoppen met glimlachen.
Gelukkig heb ik geen last van zeeziekte. Een roeister bij ons wel, dan wordt het ineens een helse tocht.

Omdat we een reserveroeier aan boord hebben mogen we om de beurt in de boeg pauzeren.
Even om je heen kijken, broodje eten, wat drinken. Dat is de klauterpartij over de bankjes door een flink bewegende boot wel waard. Na 5 uur genieten: IJmuiden. En daar, op de punt van de pier, staat Niels ons luidkeels aan te moedigen.

Uiteindelijk hebben we 5 uur en een kwartier geroeid, maar het was zo leuk dat het veel minder leek.
Na even uitrusten snel weer de auto in. De trailer en de andere auto’s moeten worden opgehaald.
Helaas een flinke file. Achter Marijn aan gereden om de trailer te parkeren. Met de auto op neer duurde 4 uur. ‘s Avonds om acht uur ben ik thuis.

Was het dat waard? Ja!
Nog een keer. Ja, morgen?

Met dank aan Wendy voor het verslag en artikel in t blad Roei!

HelvanHolland_roeimagazine (2)