Vraag je je af of je wel kan sloeproeien met jouw leeftijd, achtergrond of ervaring? Ontmoet de bonte verzameling aan mensen binnen onze vereniging! Lees de persoonlijke motivatie van onze leden om te roeien en bekijk ze in actie op Flickr-logo.

Sloeproeivereniging Haarlem bestaat uit zo’n 40 leden, waarvan de helft vrouw en de helft man is. Sommigen zijn dit jaar lid geworden, anderen roeien al mee sinds de vorige eeuw. De jongste leden zijn nog in de 20, terwijl de oudste leden bijna de 60 bereiken en de langste man is langer dan 2 meter, terwijl de kleinste vrouw 1.60 meter telt. Allemaal hebben we plezier in het sloeproeien!

Fransien                            Marcel

Waarom beginnen met sloeproeien?

“Een van mijn beste vrienden vertelde prachtige verhalen over sloeproeien dat hij was gaan doen. In 2010 leerde ik een sloeproeier uit Haarlem kennen via de bedrijfsbrandweer en besloot ik een avondje mee te gaan trainen. Vanaf dat moment was ik verk(n)ocht.”

“Ik deed al een tijd aan vlakwaterroeien tot ik een keer de sloep voorbij zag komen. Dat zag er zo goed uit dat ik ben overgestapt. Vooral al je kracht gebruiken en altijd met een team samenwerken sprak me aan.”

“Tijdens een BBQ kwam het zo ter sprake en zowel mijn broer als ik maakten een weddenschap dat we het een keertje zouden proberen. Vroeger was ik een hardloper en helaas was dat niet meer mogelijk. In het begin vond ik het erg zwaar maar aan de andere kant ook onwijs gaaf om te doen.”

“Een goede vriendin was lid van de vereniging en heeft mij enthousiast gemaakt. Ondanks alle blaren die ze liet zien, ben ik bij de actie rond Serious Request voor het eerst in de boot gestapt. Dat was gelijk leuk en uitdagend. Niet snel daarna ben ik mee gaan trainen en kreeg ik de slag te pakken.”

“Ik zag de roeisloep door de grachten varen en wilde het weleens proberen. De eerste keer dat ik in de boot stapte begon het halverwege de training keihard te onweren. Even schuilen on de brug voor de bliksem en zodra die voorbij was weer doorroeien in de regen. We waren toch al nat. Alles deed pijn van die paar km maar Ik dacht dit is mijn sport!”

“Ik was een fanatiek kanoër maar wilde graag een sport ‘op het water’ die actiever is en dat als ik met een kano toch mee zou gaan, er gewoon de conditie voor zou houden om zo in te stappen. Via de stuurman van de dames (ook een kanoër) ben ik toen begonnen met roeien.”

“Na jaren van hardlopen, van de damloop tot marathons en bergtrails, zocht ik op mijn vijftigste een andere sport om erbij te doen. De voorkeur was een duursport in teamverband, in de buitenlucht, voorkeur voor watersport,  duurtraining van het bovenlichaam, met gezellige mensen, niet al te lastig om aan te leren, een team wat vol voor de wedstrijd gaat, een biertje na de afloop, met flexibele trainingsdagen, het hele jaar door….. Dus werd het sloeproeien in Haarlem.”

“Ik was op zoek naar een sport waarbij het gaat om teamgeest én bezig zijn op het water. Met elkaar een uitdaging aangaan en de elementen trotseren. Dit alles heb ik in het sloeproeien gevonden.”

“Ik ben begonnen met sloeproeien omdat het niet lekker roeide in de lelievlet van scouting. Tijdens de wedstrijd zijn we fel naar elkaar toe, maar daarna is het een gevoel van saamhorigheid. Dat herken ik ook nog van mijn scoutingtijd.”

“Toen ik ooit onverwacht toeschouwer was van de Harlingen-Terschelling, leek sloeproeien mij een leuke sport om te doen: de combinatie van water, spierkracht en teaminzet sprak mij erg aan.”

“Ik zag een wedstrijd langs het Noordzeekanaal (10 mijl van IJmuiden) en was direct verkocht. Dit wilde ik ook!! Zeg maar; van dik hout zaagt met planken, niet te technisch roeien, geen korte stukjes maar lang buffelen. Gewoon met een gezellig stel mannen aan de riemen hangen en tot het gaatje gaan. Als je passie voor buiten zijn, roeien en competitie hebt, word je opgenomen in het team en maakt leeftijd niet uit.”

“Op de hogere zeevaart school werd mij gevraagd of het leuk zou zijn indien de scheepswerktuigkundigen ook een roeiploeg wilden samenstellen in het kader van de net nieuw gestarte semi geïntegreerde opleiding Koopvaardij officieren. Dat heb ik destijds gedaan. Ploeg samengesteld en voor het eerst meegedaan met de HT in 1985. Destijds waren er nog niet zoveel races zoals nu maar het was altijd wel leuk en gezellig.”

“Vanwege een knieblessure was ik op zoek naar een alternatief voor hardlopen. Via een tip van een collega kwam ik bij de sloeproeivereniging Haarlem terecht. Een heerlijke duursport. In teamverband, dus niet zeiken maar roeien. De strijd met jezelf aangaan om samen met de groep een prestatie neer te zetten.”

“Nadat ik was hersteld van een fikse val van een paard (een gebroken sleutelbeen, een gebroken schouderblad en 8 gebroken ribben), zei mijn fysiotherapeut: “wat mij betreft kun je weer op een paard klimmen”. Nou, dat hoefde voor mij niet meer zo nodig. Maar roeien leek me wel leuk, alleen vond ik die Haarlemse roeiclub zo stoffig. “Mijn vrouw”, zei mijn fysiotherapeut, “doet aan een stoerdere variant: sloeproeien. Misschien is dat wat voor je?””

“Toen ik in Groningen woonde heb ik tijdens een werkuitje een sloeproeiclinic gedaan op Vlieland. Na de clinic was er een korte race met 2 sloepen: marketing tegen sales. Het was erg leuk en ik vond het stoer om aan die riemen te hangen en te merken hoe wij met het marketing team de strijd tegen de sterke mannen van sales wonnen. Toen ik later weer in het westen woonde, googelde ik op sloeproeien & Haarlem en binnen een week zat ik in de sloep. Wow wat een goede keuze! In 2009 gestart met roeien en nog steeds vind ik het superleuk!”

“Dat ik begonnen ben met sloeproeien was eigenlijk stom toeval. Ik had nog nooit van de sport gehoord en had ook nooit de ambitie om te gaan roeien. Het vriendje van mijn vriendin roeide al bij de vereniging en heeft ons overgehaald om een keer mee te roeien met het damesteam, omdat dat ook een goeie training voor de kano-vakantie zou zijn. Nu heeft sloeproeien weinig weg van kanoën, maar we zijn toch een keer ‘voor de gein’ ingestapt en vonden het per ongeluk heel erg leuk. Sindsdien ben ik een sloeproeister.”

Emilie

Waarom vinden onze leden sloeproeien zo leuk?

“Met verschillende mensen van verschillende leeftijden en achtergrond:  iedereen doet gewoon mee. Jezelf verbeteren en je grenzen verleggen hoort echt bij sloeproeien. ”

“Het is een soort verslaving. Buiten de boot zijn we altijd in voor een geintje, in een wedstrijd het ‘snot voor de ogen roeien’ en helemaal kapot gaan. Ondanks mijn verhuizing naar Noordwijk en er daar ook sloeproeiers zijn, blijf ik in Haarlem roeien.”

“Altijd buiten, de wind in je haren en altijd net iets verder kunnen gaan dan je dacht dat je kon. Daarnaast is het samen over die finishlijn komen bij wedstrijden een enorme kick, elke keer weer. De vereniging bestaat uit een hele diverse groep leuke mannen en vrouwen, wat de borrels en activiteiten eromheen gezellig maakt.”

“Het is een no bullshit buitensport met leuke mensen. Het help mij om mijn hoofd leeg te maken. In de boot is iedereen gelijk (behalve de stuurman, die heeft altijd gelijk) of je nu loodgieter bent of bankdirecteur. Daarnaast is er binnen de vereniging veel ruimte voor snode plannen of het nu het organiseren van onze eigen wedstrijd of een roeitrip naar Rusland is.”

“Het heerlijke van roeien vind ik dat je zo goed fysiek bezig ben met je hele lijf, armen, benen, rug buikspieren. Je hebt gewoon een goede basis conditie voor andere sporten.”

“Niets is zo mooi als te roeien op het Spaarne en de mooie Nel. Van het trainen bij maanlicht hartje winter tot een sprintje trekken in het zicht van de terrassen hartje zomer. Maar ook het knallen met het team op de vele mooie wedstrijden door heel Nederland heen. Met als beloning door ieders inzet af en toe een podiumplek maar altijd gezelligheid met het team. Het is een mooie en ook wel zware sport. Door veel te trainen heb ik het eerste jaar al meteen veel wedstrijden kunnen roeien, nu in het tweede jaar kan ik ook de eerste buitenlandse reis meepikken. Het leuke is dat we geen vast wedstrijdteam hebben, zodat iedereen aan wedstrijden kan meedoen, meestal als heren maar af en toe ook als gemengd team met de dames.”

“Het sloeproeien biedt mij nog steeds de combinatie van ontspanning en inspanning. Lekker je hoofd leegroeien na een werkdag én telkens weer je grenzen verleggen, weer net iets dieper gaan voor je team. Bovendien zijn we een leuke club mensen waar iedereen welkom is. Serieus als het moet, gezellig wanneer het kan.”

“Ik hou erg van water, Haarlem is een mooie stad om in te roeien, veel afwisseling van gracht, tot polder, tot plas. Ik hou van roeien omdat het mijn hoofd leeg maakt, ik hou van de adrenaline in een wedstrijd. Ik blijf het erg gezellig om met een groep meiden te roeien en er in wedstrijden voor te gaan.”

“Het buiten zijn, het ervaren van de seizoenen, de cadans van de riemen in de dollen, de stilte op het water, de drukte op het water, de luchten, de stad vanuit een ander perspectief, het fysieke element en de saamhorigheid in het team maken dat ik roeien in Haarlem zo geweldig vind.”

“Een gezellig club met ook passie voor wedstrijden: minimaal drie keer ‘dood gaan’ tijdens een wedstrijd.”

“Het is heerlijk op het water, ondanks weer en wind. Haarlem is een prachtige stad, zeker gezien vanaf het water. En vaak blijkt het ondanks alle ‘slechte’ weersvoorspellingen, prachtig roeiweer te zijn.”

“Haarlem is één van de mooiste steden van Nederland en daar mogen wij roeien. We zijn altijd op het Spaarne te vinden en af en toe maken we een groot rondje of we roeien de sloep heen en terug naar een wedstrijd, die niet al te ver is. Denk aan Zaandam. Dat zijn ook altijd bijzondere tochten.”

“Sloeproeien is buiten, lekker fysiek bezig zijn, grenzen verleggen en samen met je bankmaatje / met je boord / met je team / met je vereniging iets bereiken.”

“Toen ik in 2009 begon met roeien, roeiden we in de 2e klasse. We wonnen regelmatig een wedstrijd en mochten vaak shinen op het podium. Zo roeide ik binnen twee weken eerst in Londen en daarna de grachtenrace (20+ km) in Amsterdam dwars door de drukke grachten. Hoe bijzonder is dat!”

“We zijn steeds beter gaan roeien met het damesteam en ondertussen roeien we in de hoofdklasse. Dat is andere koek, want binnen deze klasse staan we niet meer op het podium. Hier moeten we echt ons best doen. Het vergt wel wat van ons, maar dan horen we nu ook bij de beste 10 damessloepen in Nederland. Ook leuk!”

“In 2016 ben ik vice-voorzitter van de vereniging geworden en sinds 2017 voorzitter. We runnen de club zoveel mogelijk met elkaar, lossen problemen het liefst ter plekke en met elkaar op en willen ons als clubje onderscheiden door jaarlijks deel te nemen aan bijzondere buitenlandse wedstrijden (ik ging in juni mee naar Venetië; hoe gaaf is dat!).”

“De vereniging bestaat uit veel gezellige mensen, de trainingen zijn leuk en er zijn mooie wedstrijden te roeien op bijzondere plaatsen. Ieder seizoen heeft iets moois: in de winter de avondtrainingen in het donker, vlak water, heldere hemel, maan en sterren. In de zomer: als de toeristen foto’s maken van de sloep die voorbij komt..”

“Sloeproeien is in de basis een hele simpele en ontzettend zware sport; zo hard mogelijk aan de riemen trekken van een belachelijk zware boot, vechtend tegen de elementen. Die eenvoud, de weinige regels, het oerachtige en het teamverband maken dat ik sloeproeien nog steeds heel erg leuk vind.”

Mary-Ann      Marijn

Wat doen onze leden als ze niet roeien?

Naast het roeien besteden onze leden natuurlijk tijd aan hun gezin en andere hobby’s zoals schoenen maken of kinderen zwemles geven. Maar er moet ook brood op de plank en onze leden werken op verschillende plekken en dat maakt de contacten zo inspirerend en niet zelden handig voor de roeivereniging. Een greep uit de werkplekken en beroepen van onze leden:

Een proces-operator en een leidinggevende in een productiebedrijf; een commandant van de bedrijfsbrandweer en een maintenance engineer bij Tata Steel in IJmuiden. Onze fysiotherapeut aan boord komt regelmatig handig van pas en onze arts hopen we nooit nodig te hebben. Ook in de zorgsector werkt een teamleider initiële inkoop in een ziekenhuis en een roeister die als zelfstandige (zorg)organisaties ondersteunt in strategische marketing en communicatie. En een beleidsadviseur bij een patiëntenorganisatie kent de zorg vanuit een het perspectief van ervaringsdeskundigen.

Creatieve mensen hebben we ook, zoals een timmerman en een ‘art director’ die merkactivaties en events ontwikkelt voor merken over de hele wereld. Een pr-adviseur bij een klein bureau dat bedrijven adviseert bij corporate en crisis communicatie en reputatiemanagement. Onze grafische ontwerper en illustrator met haar eigen bedrijfje heeft in 2017 als ludieke actie de nieuwe riemen van de Icterus voorzien van illustraties, zodat we het nu niet meer hebben over de BB3 riem maar de riem met het nijlpaard. 🙂

In andere sectoren en diensten hebben we een directiesecretaresse, een linguïst die bij een school voor voortgezet speciaal onderwijs aan leerlingen met een communicatieve en/of auditieve beperking werkt en een sociaal makelaar die bewoners en organisaties verbindt, omdat sociale contacten essentieel zijn voor het ervaren van gezondheid en geluk en relaties niet altijd vanzelf ontstaan. Ook is er een trainer die mensen ondersteunt bij het vinden van een baan.

Onze organisatieadviseur gaat voor oplossingen die houdbaar zijn voor de langere termijn en ze probeert als directeur van een adviesbureau de neuzen dezelfde kant op te laten staan. Onze andere directeur is zelfstandig agent voor verschillende bedrijven op het gebied van foliën en coatings.

De sloeproeister die werkt op het secretariaat bij de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij komt handig van pas. Zij zegt: “Als je bedenkt dat redders rond 1830 in sloepen de woelige baren opgingen om mensen van gestrande schepen te halen, dan hebben wij het maar makkelijk in onze Icterus!” En ook twee collega’s van Waternet roeien bij ons. Kennis over renovatie en nieuwbouw van afvalwater-,  drinkwater-  en oppervaktewaterinstallaties, gemalen en dijken komt ook heel handig van pas.

Naast werk, gezin en activiteiten met de sloeproeivereniging, zijn vier sloeproeiers van de vereniging zich aan het voorbereiden op de Talisker Whiskey Atlantic Challenge: een 5.000 km lange roeiwedstrijd over de oceaan van de Canarische Eilanden naar het Caraïbisch gebied (La Gomera – Antigua).