Trainingen: Dames Di & Do 19:30 en Za 10:00 | Heren Di, Wo & Do 19:30

Harlingen-Terschelling 26 mei 2017

Harlingen-Terschelling 26 mei 2017

 

In de voorbereiding tot de 43e HT vroeg ik me af: “wat is het doel voor ons als sloeproeivereniging Haarlem voor de HT?”. Een wedstrijd die gedomineerd wordt door Terschellingers en Friezen. Geografisch mag je ze dan wel allemaal Friezen noemen maar daar zijn de Schellingers het geloof ik niet mee eens. Zij hebben maar één ding voor ogen, “De HT winnen“, en ze trainen daar het hele jaar voor. In deze ultieme Friese broederstrijd spelen wij Haarlemmers een bijrol. Wij roeien dan wel het hele jaar door, maar zo bloedje fanatiek zijn wij niet. Wat willen wij dan…?

Het is een mooie tocht, maar zijn wij dan tevreden als we lekker geroeid hebben en Terschelling gehaald hebben? Dacht het niet. Elk jaar trekken we ons toch weer stuk op die riemen en komen meer dood dan levend aan. De route wordt geanalyseerd en daar waar extra stroom te pakken valt, wordt de route aangepast om zo toch wat hoger te eindigen. We willen dus wel een goede uitslag maar veel verder dan een 50e plek kwamen we tot nu toe niet. Waar kunnen we dan wel het verschil maken? Dat is bij binnenkomst!

Al een paar keer zijn we vooraan in het veld gefinisht; een keertje als achtste en we zijn zelfs een keer als vierde sloep over de finish gelopen. Eén en ander is wel afhankelijk van ons start nummer. Is dat hoog, dan komt de Azorean High te snel achter je aan en heb je geen kans. Dit jaar hebben we start nummer 84. Dat wordt dus krapjes, want dan heb je maar 20 minuten voorsprong op de “Max Verstappen” van het sloeproeien. Het is overigens wel dezelfde start groep als 2015 toen we als vierde binnen liepen en nu met de nieuwe dames riemen zou dat toch te doen moeten zijn?

Kijk, dat is dus een mooi doel: als eerste de haven binnen lopen.

De weersvoorspellingen beloven dat het een warme race zal worden. Strak blauw en weinig wind; goed drinken en smeren is het advies. Het team weet, dat door de lengte van de race, het geen “walk in the park“ zal worden. Ook vrezen sommigen het hoge slagtempo dat Bart (SB1) en Marcel (BB1) er misschien op gaan gooien. Er wordt driftig op hun ingepraat dat het een lange race is en we rustig moeten beginnen.

Een gezonde wedstrijdspanning maakt zich van de mannen meester als ze onder de boeg van een visserschip in de schaduw liggen te wachten totdat zij mogen starten. Als ook Dennis (BB4) toegegeven heeft aan deze wedstrijdspanning is het tijd om naar de start te roeien.

Eenmaal buiten gekomen wacht ons een verrassing: er staat een strakke NO 4 met als gevolg een stevig kabbeltje. Eerst maar eens halve wind naar de vlietstroom. Edwin stuurt strak langs de boeien om zoveel mogelijk stroom voordeel te houden. We krijgen zo af en toe wat buiswater over ter verkoeling. De sloep loopt lekker en al snel laten we onze startgroep achter ons. Ook de Gebr. Van Amerongen, één van de snellere Kromhout Whaler sloepen die tegelijk met ons gestart is, kan niet bij ons aanpikken en verdwijnt langzaam uit beeld.

Vrij vlot lopen we ook al de eerste sloepen van de volgende startgroep op en dat geeft energie. Hoppa weer eentje, ik begin ze te tellen nog maar 78, 77 , 76 sloepen in te halen. Maar als we bij een boei een stuk of vier (of waren het er vijf?) tegelijk in halen, raak ik de tel kwijt. Af en toe is het water mooi vlak omdat de koers iets oostelijker is en de golven met de stroom mee staan.

Erik (SB3) roept dat we op een geven moment 14 km/u gaan. Dat gaat lekker, dat schiet op. Ondertussen naderen we de vlietstroom en komt het punt dat we een andere koers gaan varen dan de meeste sloepen. We hebben er voor gekozen om via de westzijde van de Vlietstroom naar het Schuitengat te gaan. De stroom staat er nu vol in en door de noordoostenwind staat er een stevige korte golfslag. Het wordt nu buffelen. Buiswater maakt Harrie (SB4)  tot op zijn onderbroek toe nat en hij denkt waarom moest ik nu zo nodig hier gaan zitten? Hij kijkt jaloers naar Anne die nu op zijn plek op BB2 zit. Al snel komt hij tot de constatering dat het daar ook niet vanzelf gaat en gaat nog maar eens aan zijn riem hangen.

Af en toe lijkt het erop dat de sloep door de zware golfslag bijna tot stilstand komt. Dat is maar schijn, want de boeien vliegen voorbij en het blijkt dat de stroming een hoop vergoed. Het Schuitengat dient zich aan, nu nog maar een kilometer of acht. Dit is verder dan Diederik (BB3) ooit geroeid heeft. Om nu te zeggen dat ie er fris en fruitig bij zit, nou nee, maar in die laatste kilometertjes laat ie zich niet kennen.

Tegen de wind en stroom in wordt het wel zwaar. Edwin telt nog maar twee sloepen voor ons!!! Die pakken we ook nog wel. Strak sturend langs de zandplaten en koers corrigerend als er geroepen wordt “zand!! Ik voel grond”, wordt de afstand zienderogen kleiner.

Daar waar Jaap (SB2) er twee jaar geleden helemaal doorheen zat (“hoe moeilijk kan het zijn om slag te volgen!!”) kan hij nu nog blijven geven. Zou het zijn voorbereiding zijn? Een week geen bier aangeraakt. Hij vraagt zich af wat een lidmaatschap bij de AA zou kosten. De gedachten vervliegen bij de eerstvolgende slag. De twee sloepen zijn ingehaald en de Brandaris is in zicht. Gaat Haarlem dan het kunststukje vertonen en als eerst de haven binnen lopen?

Er maakt zich een sloep uit de wirwar van bootjes achter de Epoxydus los. Het is de Azorean High, nog een keer gaat de zweep erover en we draaien de havenhoofden binnen. Geklap en toejuichingen vallen ons ten deel. Deze zijn alleen voor ons, want de nummer twee is nog maar halverwege de vaargeul. De laatste 700 meter naar de finish lijn gaan bijna vanzelf, overal staan mensen te klappen. Na 3 uur 13 minuten en 54 seconden glijden we als eerste over de finish, uiteindelijk goed voor de 39ste plaats in de einduitslag.

Ons restte nog het bier, de blaren en de spierpijn. Dat verdwijnt, maar het gevoel om als eerste over de finish te gaan zal blijven hangen. Respect mannen!!

(En dank aan Marcel voor deze tekst)

 

P.S. Er hebben nog twee Haarlemse heren de HT geroeid in de sloep de ‘Adamanteus’, ook van Tata Steel. Een knappe prestatie van alle heren aan boord van deze sloep! Zie Flickr voor foto’s en film.