Trainingen: Dames Di & Do 19:30 en Za 10:00 | Heren Di, Wo & Do 19:30

Roeirace Lemmer 13 mei 2017

Roeirace Lemmer 13 mei 2017

De Haarlemse dames reizen zaterdagochtend met een voltallig team af naar Lemmer. Kim, die bij Weesp roeit, wil onze uitgevallen boegroeister vervangen. Haar langste wedstrijdervaring tot nu toe is het 16 kilometer lange Zaanslag, dus de laatste zes kilometer van Lemmer gaan op karakter. Een roeister naar ons hart!

Emilie stuurt de auto met onze Icterus erachter veilig over ’s lands wegen met één geslaagde inhaalmanoeuvre; tijdens de race zullen er hopelijk meer volgen. Na het kranen hebben we ruim de tijd voor de noodzakelijke voorbereidingen: eten, drinken, smeren en zo vaak als het lukt naar de wc, want de race gaat zo’n tweeënhalf uur duren.

Vlak voor de start komt onze vooruit gereisde fan Niels op zijn mountainbike ons succes wensen met een toet-toet-toetertje waar de dalmatiër uit de nabijgelegen tuin enthousiast van wordt. Onze band met dieren is een thema vandaag, want de beesten waar Marijn onze riemen mee heeft opgesierd, worden door veel mensen bekeken.

Vlak voor de start pept onze stuurman Herman het team nog eens flink op. We starten dan wel als laatste, maar de laatsten zullen de eersten zijn, dus het jagen kan beginnen!

Nog voor we op het meer zijn, is de eerste sloep al ‘gepakt’, GO! De eerste boei ronden we met een stand van 7 sloepen achter ons, dit alles zonder te versnellen. We gaan lekker. Nu kunnen we het hele veld zien en na een halve baan komen de herensloepen ons tegemoet. Wat zeg ik: één stuurman komt recht op ons af! We moeten onze inhaalactie kort staken, want bakboord kan niet doorroeien. Gelukkig is iedereen scherp en zitten we zo weer in ons ritme. Met een constant slagtempo en lange, harde klappen halen we, ook tijdens drinkpauzes, sloepen in.

Bij het verlaten van het meer hebben we nog maar 5 sloepen vóór ons, maar als de wind wegvalt, lijkt er een tegenstander bij te komen. Pfff, wat is het warm. Elke twintig minuten is er een drinkpauze en deze voelt als een oase in de woestijn. Maar er moet hard geroeid worden, dus we eten ook steeds een stukje banaan of reep om de energie op peil te houden. Dit stuk is lastig, we voelen de sloep vertragen. Herman gaat alle roeisters langs, iedereen wordt aangemoedigd en we vinden nieuwe krachten als er weer twee sloepen dichterbij komen.

We draaien voor de laatste keer het meer op en zijn blij de verfrissende wind te voelen. Nog zes kilometer te gaan om de laatste drie sloepen te pakken. Nu moet het gebeuren! We kiezen een andere koers, meer in de luwte en zien twee sloepen op het meer elkaar opjagen. Mooi zo, dat scheelt ons energie. Maar we worden door een rubberboot gesommeerd een andere koers te kiezen. Niet afgeleid raken, gewoon blijven roeien, later horen we wel wat hier aan de hand was.

Bij het ronden van de boei hebben we weer een sloep ingehaald, nog twee kilometer voor twee sloepen! Maar wat is het zwaar en de sloepen achter ons lijken dichterbij te komen. Diep graven nu, alles uit de kast, de dood of de gladiolen! De sloepen achter ons worden weer kleiner en met nog vijfhonderd meter te gaan zetten we de eindsprint in. We komen nog dicht bij de nummer twee, maar daar klinkt een toeter. Kaag 1, onze concurrent uit de regio is als eerste gefinisht, dus we proberen met de laatste slagen de marge zo klein mogelijk te houden. De race is geroeid, nu maar afwachten wat de uitslag gaat zijn…

(Met dank aan Audrey voor het verslag)