Trainingen: Dames Di & Do 19:30 en Za 10:00 | Heren Di, Wo & Do 19:30

Carteret (Frankrijk) 29 juli 2017

Carteret (Frankrijk) 29 juli 2017

Donderdag morgen verzamelden de heren met de slaap in de ogen in alle vroegte voor de ruim negen uur durende autorit om deel te nemen aan de ‘Jersey-Carteret’, een 28 km lange race over Het Kanaal. Onderweg zagen we de imposante Pont de Normandie, nog slecht 2 uur te gaan! Maar voordat we in Carteret aankwamen, kwam het bericht dat de race is afgelast. Balen! De wind was te heftig, de golven te hoog om ons naar Jersey te brengen. Om de komst van de vele roeiers niet te verwaarlozen, werd er een alternatieve wedstrijd georganiseerd.

Aangekomen bij ons slaapadres aan de haven van Carteret wordt de beddenverdeling gemaakt, worden boodschappen gedaan, de koelkast gevuld en gaat de bbq aan. Maar dan komen er een aantal dames al zoekend naar een vakantiehuisje. Lang verhaal kort: door een vergissing zaten wij in het appartement beneden, dat voor de dames was en het appartement boven voor de Haarlemse Heren. De dames waren zo vriendelijk om ons beneden te laten slapen want dat scheelde ons heel veel gesjouw met de zojuist gevulde koelkast. Helaas was de eigenaresse hier niet over te spreken. Na twee nachten hebben we als nog moeten verhuizen. Beide appartementen sliepen heerlijk!

Op de vrijdag hebben we aan den lijve onder vonden dat de zee echt te heftig was om alle verschillende boten naar Jersey te slepen. De Haarlemse heren en een aantal andere boten konden onder begeleiding van een rib spelen op de golven binnen de pieren van de haven. Buiten de pieren waren er golven tot zeker 1,5m hoogte. Dat konden we op de kop van de haven toch goed ervaren en hebben hier een aantal mooie runs op de golven gemaakt. Zelfs een kleine sprintwedstijd met de Dutch Coastal Rowers, waar we het helaas tegen moesten afleggen, al was het snelheidsverschil klein.

Om de dag verder door te komen hebben we de toerist uitgehangen en achtereenvolgens Sainte Mère Eglise, Pointe du Hoc en Utah beach bezocht. Alle drie historische punten van de geallieerde landing op D-Day in Normandië. Aan het eind van de vrijdagmiddag was er in de vissershaven, waar ook de feesttent al stond opgesteld, een samenkomen voor alle roeiers. ’s Avonds hebben we met onze Nederlandse collega roeiers heerlijk gegeten in één van de vele restaurantjes in het dorp.

Zaterdagmorgen was het palaver bij de feesttent. We stonden al te popelen om te roeien, maar in Frankrijk gaat alles met de Franse slag en duurde het lang voordat we wisten wat er ging gebeuren. Uiteindelijk werd bekend wanneer je moest starten, maar wij werden niet genoemd! Bleek dat we moesten starten met de traditionele Doris: kleine roeisloepen met drie roeiers. Die start was al over een half uur! Snel met de auto naar de andere kant van de haven rijden, naar de sloep, die gelukkig vrijdag als was getrailerd. Snel oproeien naar de startlijn, waar we aankwamen met slechts 2 minuten resterend tot het startschot .

Met acht riemen in de lucht groetten wij de organisatie, die dit met applaus ontvangt. Het startschot volgt. De Doris geven we even de ruimte voor hun wedstrijd, want al snel blijkt dat zij voor ons geen partij zijn. Nog voordat we het havenhoofd hebben verlaten liggen ze achter ons. Met geen andere sloep voor ons gaan we op zoek naar de 2 gele boeien die het parcours van de wedstrijd bepalen. De golven zijn een stuk minder heftig dan de dag ervoor, dus we maken snel veel meters en de Doris worden kleine stipjes op de golven. De boei die we moeten ronden, ligt op 1,5 zeemijl uit de kust bij een boot. Welke boot is ons onbekend. De stuurman ziet in de verte enkele bootjes en zet koers richting die bootjes.

Op een gegeven moment zien we de Doris van richting veranderen. Wat zien zij wat wij niet zien? Eenmaal aangekomen bij de bootjes blijken dit vissersboten te zijn. Vanuit de verte zien we een rib van de reddingsbrigade op ons afstuiven. We zijn te ver door geroeid, maar gelukkig zijn ze zo vriendelijk om ons de juiste weg te wijzen. Al snel hadden we de boei in zicht (op slechts een halve mijl uit de kust). De eerste Doris had ons al bijna ingehaald, maar gelukkig behielden we onze voorsprong.

Met de golven en de deining schuin van achteren maken we goed tempo richting de tweede boei en richting de haven. De andere startgroepen met de lichte en snelle roeiboten liggen nog achter ons en het lukt om als eerste de haven binnen te komen. Onder luid applaus van de mensen op de kade komen we de haven binnen gestormd. Nog even de laatste boei achter in de haven en terug naar de finishlijn en de race zit er op. Het roeiersveld achter ons zien we de haven binnen komen als een lang lint. Nu zien we pas hoeveel deelnemers er zijn. Door de snelle start hadden we hier geen idee van.

Nadat we de sloep hadden getrailerd en ons hebben opgefrist, gaan we terug naar de feesttent in de vissershaven. De biertjes worden rijkelijk geschonken en de prijsuitreiking begint. Hoe meer roeiers werden gehuldigd hoe harder het applaus werd. Nadat alle klassen hun prijs hebben ontvangen, krijgen de Haarlemse heren een eervollle vermelding met een beker. Deze wordt natuurlijk met een lied en een dansje in ontvangst genomen. Elke deelnemer krijgt ook een t-shirt van de race.

Hierna volgt het bourgondisch banket van de bbq die al aan stond bij het begin van de wedstrijd. Aansluitend een fantastisch feest met live band, crowd surfen, gedans en gesjans! Voor diegene die nog niet moe zijn… On n’est pas Fatigué! On n’est pas Fatigué! On n’est pas Fatigué! … was er nog een nachtclub om de hoek, aan het strand, onderaan de klif, waarbij het hoge water bijna de muren van de club raakte. En alles mooi verlicht, wat een feestlocatie!

Tot slot; wat een race, wat een sfeer, wat een feest, een supergave ervaring en volgend jaar komen we terug voor de echte race Jersey – Carteret! Met dank aan Anne Slomp voor het verslag.

Meer foto’s vind je op  Flickr-logo